Marcus: het evangelie van de daad en de innerlijke reis
Waarom begint Marcus zo abrupt, zonder geboorte of voorgeschiedenis, direct met een man die in de woestijn roept? En wat heeft dat te maken met de weg die een zoeker naar waarheid bewandelt? In deze tweede bijdrage aan onze serie over heilige boeken bezien we het Marcusevangelie door de lens van symboliek en innerlijke transformatie. Wat maakt Marcus anders dan de andere evangeliën? Het is een terechte vraag. Waar Matteüs uitweidt over afstamming en Lucas over geboorteaankondigingen, springt Marcus direct het verhaal in. Geen stamboom, geen herders of wijzen. Alleen een stem in de woestijn en een doop in de rivier. Dit evangelie is het kortste, het snelste, het meest actiegericht. Het Griekse woord ‘euthys’, dat zoiets betekent als ’terstond’ of ‘onmiddellijk’, komt tientallen keren voor. Marcus vertelt niet zozeer wie Jezus was, maar wat hij deed. Voor wie vertrouwd is met de symboliek van innerlijke ontwikkeling, is deze nadruk op handelen veelzeggend. Het gaat niet om afkomst of theorie, maar om de stappen die je zet. De weg is het doel. En die weg begint, zoals Marcus laat zien, in de woestijn: de plek van leegte, van onthouding, van confrontatie met jezelf. Waarom begint de reis in de woestijn? […]