Montaigne over vaderlijke genegenheid: samenvatting II,8
Wat betekent het om vader te zijn, niet alleen in biologische zin, maar als geestelijke schepper? In het achtste essay van het tweede boek van zijn beroemde Essays richt Michel de Montaigne zich op een vraag die zowel persoonlijk als universeel is: waarom houden vaders van hun kinderen, en is die liefde altijd wederkerig? Montaigne gaat verder dan het sentimentele en onderzoekt de diepe drijfveren achter ouderlijke gehechtheid. Daarbij vergelijkt hij twee vormen van vaderschap: het lichamelijke en het geestelijke. Die vergelijking raakt een thema dat ook binnen de vrijmetselarij diep resoneert, namelijk de vraag wat een mens werkelijk nalaat aan de wereld. De kern van het essay: liefde als natuurlijke drang Michel de Montaigne opent zijn essay met de stelling dat de genegenheid van ouders voor hun kinderen een van de meest natuurlijke gevoelens is die een mens kan ervaren. Hij beschouwt het als een universeel gegeven, ingebouwd in de menselijke natuur en zelfs waarneembaar in het dierenrijk. Toch is Montaigne geen romanticus. Hij vraagt zich af of deze genegenheid altijd redelijk is, of zij soms niet ontaardt in blinde verering, en of vaders hun kinderen werkelijk kennen of slechts een projectie van zichzelf in hen zien. Het essay […]