Montaigne over morgen te doen: vrijmetselarij en verbinding
Er staat een brief op tafel. Hij is al geschreven, het lakzegel ligt klaar, maar de hand die hem moet verzegelen aarzelt. Het is een alledaags beeld, herkenbaar voor iedereen die weleens iets uitstelde waarvan hij wist dat het gedaan moest worden. Toch schuilt achter dat simpele gebaar van aarzeling een wereld van betekenis. Michel de Montaigne zag in het uitstellen niet alleen een menselijke zwakte, maar een spiegel waarin we onze verhouding tot de ander, tot de tijd en tot onszelf kunnen aflezen. Juist in die spiegel raakt zijn denken aan de kern van wat vrijmetselarij nastreeft: bewust leven, verbinding zoeken en handelen vanuit innerlijke waarachtigheid. De onverzegelde brief als spiegel Stel je een bureau voor in het zestiende-eeuwse Frankrijk. Michel de Montaigne zit in zijn torenkamer, omringd door boeken met inscripties op de balken boven zijn hoofd. Voor hem ligt een brief aan een vriend. De woorden zijn gekozen, de intentie is oprecht, maar iets houdt hem tegen. Niet de inhoud, niet de onzekerheid over de juiste formulering, maar iets subtielers: het gevoel dat er altijd nog een morgen is. In zijn essay “Over morgen te doen” onderzoekt Montaigne precies dit mechanisme. Hij beschrijft hoe mensen geneigd zijn […]