<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>vaderschap en schepping Archieven - De Vrijmetselaar</title>
	<atom:link href="https://www.devrijmetselaar.nl/tag/vaderschap-en-schepping/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.devrijmetselaar.nl/tag/vaderschap-en-schepping/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Sun, 22 Nov 2026 04:03:52 +0000</lastBuildDate>
	<language>nl-NL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	

<image>
	<url>https://www.devrijmetselaar.nl/wp-content/uploads/2024/02/cropped-caf01b86939c879e7ae5f18107a9e9f11-32x32.jpeg</url>
	<title>vaderschap en schepping Archieven - De Vrijmetselaar</title>
	<link>https://www.devrijmetselaar.nl/tag/vaderschap-en-schepping/</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Montaigne over vaderlijke genegenheid: samenvatting II,8</title>
		<link>https://www.devrijmetselaar.nl/montaigne-genegenheid-vaders-kinderen-samenvatting/</link>
					<comments>https://www.devrijmetselaar.nl/montaigne-genegenheid-vaders-kinderen-samenvatting/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 22 Nov 2026 04:02:46 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Michel de Montaigne – De Essays]]></category>
		<category><![CDATA[Michel de Montaigne – Inhoud & Samenvatting]]></category>
		<category><![CDATA[Symboliek & Rituelen]]></category>
		<category><![CDATA[De Essays boek 2]]></category>
		<category><![CDATA[geestelijk erfgoed]]></category>
		<category><![CDATA[Michel de Montaigne]]></category>
		<category><![CDATA[Michel de Montaigne II-8]]></category>
		<category><![CDATA[vaderschap en schepping]]></category>
		<category><![CDATA[vrijmetselarij en filosofie]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.devrijmetselaar.nl/montaigne-genegenheid-vaders-kinderen-samenvatting/</guid>

					<description><![CDATA[<p>Wat betekent het om vader te zijn, niet alleen in biologische zin, maar als geestelijke schepper? In het achtste essay van het tweede boek van zijn beroemde Essays richt Michel de Montaigne zich op een vraag die zowel persoonlijk als universeel is: waarom houden vaders van hun kinderen, en is die liefde altijd wederkerig? Montaigne gaat verder dan het sentimentele en onderzoekt de diepe drijfveren achter ouderlijke gehechtheid. Daarbij vergelijkt hij twee vormen van vaderschap: het lichamelijke en het geestelijke. Die vergelijking raakt een thema dat ook binnen de vrijmetselarij diep resoneert, namelijk de vraag wat een mens werkelijk nalaat aan de wereld. De kern van het essay: liefde als natuurlijke drang Michel de Montaigne opent zijn essay met de stelling dat de genegenheid van ouders voor hun kinderen een van de meest natuurlijke gevoelens is die een mens kan ervaren. Hij beschouwt het als een universeel gegeven, ingebouwd in de menselijke natuur en zelfs waarneembaar in het dierenrijk. Toch is Montaigne geen romanticus. Hij vraagt zich af of deze genegenheid altijd redelijk is, of zij soms niet ontaardt in blinde verering, en of vaders hun kinderen werkelijk kennen of slechts een projectie van zichzelf in hen zien. Het essay <a class="mh-excerpt-more" href="https://www.devrijmetselaar.nl/montaigne-genegenheid-vaders-kinderen-samenvatting/" title="Montaigne over vaderlijke genegenheid: samenvatting II,8">[...]</a></p>
<p>Het bericht <a href="https://www.devrijmetselaar.nl/montaigne-genegenheid-vaders-kinderen-samenvatting/">Montaigne over vaderlijke genegenheid: samenvatting II,8</a> verscheen eerst op <a href="https://devrijmetselaar.nl">De Vrijmetselaar</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph"><p class="wp-block-paragraph">Wat betekent het om vader te zijn, niet alleen in biologische zin, maar als geestelijke schepper? In het achtste essay van het tweede boek van zijn beroemde Essays richt Michel de Montaigne zich op een vraag die zowel persoonlijk als universeel is: waarom houden vaders van hun kinderen, en is die liefde altijd wederkerig? Montaigne gaat verder dan het sentimentele en onderzoekt de diepe drijfveren achter ouderlijke gehechtheid. Daarbij vergelijkt hij twee vormen van vaderschap: het lichamelijke en het geestelijke. Die vergelijking raakt een thema dat ook binnen de vrijmetselarij diep resoneert, namelijk de vraag wat een mens werkelijk nalaat aan de wereld.</p></p>


<h2 class="wp-block-heading">De kern van het essay: liefde als natuurlijke drang</h2>

<p class="wp-block-paragraph">Michel de <a href="https://www.devrijmetselaar.nl/montaigne-eer-verbinding-vrijmetselarij/" title="Montaigne over eer en verbinding: twee wegen, één ideaal">Montaigne</a> opent zijn essay met de stelling dat de genegenheid van ouders voor hun kinderen een van de meest natuurlijke gevoelens is die een mens kan ervaren. Hij beschouwt het als een universeel gegeven, ingebouwd in de menselijke natuur en zelfs waarneembaar in het dierenrijk. Toch is Montaigne geen romanticus. Hij vraagt zich af of deze genegenheid altijd redelijk is, of zij soms niet ontaardt in blinde verering, en of vaders hun kinderen werkelijk kennen of slechts een projectie van zichzelf in hen zien.</p>

<p class="wp-block-paragraph">Het essay is opgedragen aan Madame d&#8217;Estissac, een weduwe die haar zoon met grote toewijding opvoedde. <a href="https://www.devrijmetselaar.nl/montaigne-eer-filosofische-achtergrond-essay-ii-7/" title="Montaigne over eer: de filosofische wortels van essay II,7">Montaigne</a> prijst haar benadering en gebruikt haar als voorbeeld van evenwichtige ouderlijke liefde. Tegelijkertijd waarschuwt hij voor vaders die hun kinderen behandelen als bezit, die hun geld achterhouden uit angst voor verlies van controle, of die hun liefde alleen tonen wanneer het hen uitkomt. Montaigne trekt hierbij parallellen met klassieke denkers. Zo verwijst hij naar Aristoteles, die stelde dat de gever altijd meer liefheeft dan de ontvanger, net zoals een kunstenaar meer gehecht is aan zijn werk dan het werk aan de kunstenaar.</p>

<h2 class="wp-block-heading">Twee vormen van vaderschap: lichaam en geest</h2>

<p class="wp-block-paragraph">Het meest opmerkelijke onderscheid dat <a href="https://www.devrijmetselaar.nl/montaigne-over-de-beloning-van-eer-inhoud-samenvatting/" title="Montaigne over de beloning van eer: samenvatting (II,7)">Montaigne</a> maakt, is dat tussen het biologische vaderschap en het geestelijke vaderschap. Een man kan kinderen verwekken, maar hij kan ook werken voortbrengen: boeken, ideeën, kunstwerken. Montaigne stelt openlijk de vraag welke vorm van schepping waardevoller is. Hij bekent dat hij aan zijn eigen essays minstens zoveel gehecht is als aan zijn kinderen. De geestelijke vrucht, zo betoogt hij, is geheel van de vader zelf afkomstig, terwijl het biologische kind het product is van twee ouders en bovendien een eigen wil ontwikkelt.</p>

<p class="wp-block-paragraph">Hierin klinkt een echo van wat de stoïcijnse filosoof Seneca betoogde over het belang van het innerlijke leven boven uiterlijk bezit. Ook Plato, die in zijn dialoog het Symposium het scheppen van geestelijke nakomelingen hoger achtte dan het voortbrengen van lichamelijke, wordt door <a href="https://www.devrijmetselaar.nl/montaigne-over-oefening-vrijmetselarij-verbinding/" title="Montaigne over oefening: wat vrijmetselarij leert">Montaigne</a> impliciet aangehaald. Het gaat Montaigne niet om het kleineren van het ouderschap, maar om het verbreden ervan: wie iets schept dat de eigen levensduur overstijgt, beoefent een vorm van onsterfelijkheid.</p>

<h2 class="wp-block-heading">Wat de buitenwereld ziet en wat de ingewijde herkent</h2>

<p class="wp-block-paragraph">Voor een lezer zonder kennis van de vrijmetselarij is dit essay van Montaigne een wijze overpeinzing over ouderschap en creativiteit. Maar wie vertrouwd is met de maçonnieke traditie, herkent een dieper patroon. Binnen de vrijmetselarij staat het bouwen centraal, niet als fysieke handeling, maar als metafoor voor persoonlijke en geestelijke vorming. De vrijmetselaar bouwt aan zichzelf zoals een steenhouwer aan een ruwe steen werkt, met als doel iets na te laten dat groter is dan het eigen bestaan.</p>

<p class="wp-block-paragraph">Montaignes onderscheid tussen lichamelijk en geestelijk vaderschap sluit nauw aan bij het rituele pad dat een vrijmetselaar bewandelt. De leerling ontvangt kennis, de gezel verwerkt haar, en de meester draagt haar over. Dit proces van ontvangen, vormen en doorgeven is in wezen dezelfde cyclus die Montaigne beschrijft: de schepper geeft iets van zichzelf door, in de hoop dat het voortleeft en vrucht draagt. De legende van Hiram Abiff, de meesterbouwer van de Tempel van Salomo, verbeeldt precies dit ideaal: het meesterwerk overleeft de meester.</p>

<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow"><p class="wp-block-paragraph">Volgens Montaigne is het edelste vaderschap niet het verwekken van kinderen, maar het scheppen van iets dat de eigen levensduur overstijgt: een gedachte, een werk, een levenshouding die anderen inspireert.</p></blockquote>

<h2 class="wp-block-heading">De valkuilen die Montaigne blootlegt</h2>

<p class="wp-block-paragraph">Montaigne is niet alleen lyrisch over vaderliefde. Hij waarschuwt uitdrukkelijk voor drie valkuilen die ouderlijke genegenheid kan aannemen:</p>

<ul class="wp-block-list"><li>Bezitterigheid: vaders die hun kinderen als eigendom beschouwen en hen geen ruimte geven om zelfstandig te worden.</li><li>Gierigheid: oude vaders die hun vermogen vasthouden uit angst voor afhankelijkheid, waardoor hun kinderen in armoede leven terwijl er overvloed is.</li><li>IJdelheid: ouders die in hun kinderen slechts een spiegel van zichzelf zoeken en teleurgesteld zijn wanneer het kind een eigen weg kiest.</li></ul>

<p class="wp-block-paragraph">Met deze waarschuwingen toont Montaigne zich een scherp waarnemer van menselijke zwakheid. Hij bepleit een liefde die loslaat, die vertrouwt, en die het kind als zelfstandig wezen erkent. Dit ideaal van vrijgevigheid zonder verwachting is herkenbaar voor ieder die binnen de vrijmetselarij het beginsel van broederlijke welwillendheid heeft leren kennen: geef zonder te eisen, bouw zonder te claimen.</p>

<h2 class="wp-block-heading">Wat beide werelden delen</h2>

<p class="wp-block-paragraph">Of men nu Montaignes essay leest als wijsgerig traktaat of als spiegel voor maçonnieke waarden, dezelfde grondtoon klinkt door. Zowel de filosoof als de vrijmetselaar erkent dat ware schepping een daad van overgave is. Het kind, het boek, de idee, het ritueel: zij leven pas werkelijk wanneer de schepper bereid is ze los te laten en aan de wereld toe te vertrouwen. Montaigne vond troost in de gedachte dat zijn essays hem zouden overleven. De vrijmetselaar vindt eenzelfde troost in het besef dat de tempel die hij bouwt, niet van steen is, maar van gedeelde waarden en doorgegeven inzichten.</p>

<p class="wp-block-paragraph">Essay II,8 is daarmee meer dan een overpeinzing over vaderschap. Het is een meditatie over wat het betekent om iets van blijvende waarde te scheppen, en over de moed die nodig is om dat geschapene vrij te geven. In die spanning tussen hechting en loslating ligt misschien wel de kern van zowel Montaignes filosofie als de vrijmetselarij zelf.</p>


<p class="vm-conclusion wp-block-paragraph"><em><p class="wp-block-paragraph">Michel de Montaigne nodigt ons in dit essay uit om verder te kijken dan de vanzelfsprekendheid van ouderlijke liefde. Hij daagt ons uit om na te denken over wat wij werkelijk nalaten: niet ons bezit of onze naam, maar de geestelijke vruchten van ons leven. Voor wie vertrouwd is met de vrijmetselarij, is die uitnodiging bijzonder herkenbaar. De vraag die Montaigne stelt, is uiteindelijk dezelfde die iedere vrijmetselaar zichzelf mag stellen bij het verlaten van de loge: wat heb ik vandaag gebouwd dat groter is dan ikzelf?</p></em></p>



<hr class="wp-block-separator has-alpha-channel-opacity is-style-wide" />


<form id="WebToLeadForm" action="https://crm.devrijmetselaar.nl/public/index.php?entryPoint=WebToPersonCapture" method="POST">
  <div class="form-intro">
    <h2>Ontvang de nieuwsbrief</h2>
    <p>In 18 informatieve e-mails krijg je wekelijks informatie over de Vrijmetselarij.</p>
  </div>

  <div class="form-row">
    <div class="form-field">
      <label for="first_name">Voornaam <span style="color:red;">*</span></label>
      <input name="first_name" id="first_name" type="text" required />
    </div>
    <div class="form-field">
      <label for="last_name">Achternaam <span style="color:red;">*</span></label>
      <input name="last_name" id="last_name" type="text" required />
    </div>
    <div class="form-field">
      <label for="primary_address_postalcode">
        Postcode <span style="color:red;">*</span>
        <span class="info-icon">i
          <span class="tooltip">
            De postcode wordt gebruikt om informatie te geven over Loges bij u in de buurt.
          </span>
        </span>
      </label>
      <input name="primary_address_postalcode" id="primary_address_postalcode" type="text" required />
    </div>
  </div>

  <div class="form-field full-width">
    <label for="email1">E-mail <span style="color:red;">*</span></label>
    <input name="email1" id="email1" type="email" required />
  </div>

  <!-- Hidden fields -->
  <input type="hidden" name="campaign_id" value="c73d69d5-ea85-6567-47cd-67e182690415" />
  <input type="hidden" name="redirect_url" value="https://devrijmetselaar.nl/crm-inschrijving-nieuwsbrief/" />
  <input type="hidden" name="assigned_user_id" value="ced11ed5-06bf-badb-d457-67a35c6ffd5e" />
  <input type="hidden" name="moduleDir" value="Contacts" />
  <input type="hidden" name="lead_source" value="Web Site" />
  <input type="hidden" name="relate_c" value="48c78a04-3e88-cad7-a483-67e14d3280c7" />
  <input type="hidden" name="accountloge_c" value="999" />

  <div class="form-field button-field">
    <input id="submitButton" type="submit" value="Verstuur" />
  </div>
</form>

<script src="https://www.google.com/recaptcha/api.js?render=6Lcwu0IrAAAAACmzxe4nUlJZsgbbOKnKJKkoYvJO"></script>
<script>
  document.addEventListener('DOMContentLoaded', function () {
    const form = document.getElementById('WebToLeadForm');
    const submitButton = document.getElementById('submitButton');
    if (!form || !submitButton) return;

    const tokenInput = document.createElement('input');
    tokenInput.type = 'hidden';
    tokenInput.name = 'submission_token';
    tokenInput.value = crypto.randomUUID();
    form.appendChild(tokenInput);

    form.addEventListener('submit', function (e) {
      e.preventDefault();
      submitButton.disabled = true;
      submitButton.value = "Verzenden...";

      grecaptcha.ready(function () {
        grecaptcha.execute('6Lcwu0IrAAAAACmzxe4nUlJZsgbbOKnKJKkoYvJO', { action: 'submit' }).then(function (token) {
          const input = document.createElement('input');
          input.type = 'hidden';
          input.name = 'g-recaptcha-response';
          input.value = token;
          form.appendChild(input);
          form.submit();
        });
      });
    });
  });
</script>

<style>
  #WebToLeadForm {
    max-width: 900px;
    margin: auto;
    background: #f9f9f9;
    padding: 20px;
    border: 1px solid #ccc;
    border-radius: 8px;
    box-sizing: border-box;
    font-family: Helvetica, Arial, sans-serif;
  }

  .form-intro h2 {
    margin-bottom: 5px;
    font-size: 22px;
  }

  .form-intro p {
    margin: 0 0 10px 0;
    font-size: 14px;
  }

  .form-row {
    display: flex;
    flex-wrap: wrap;
    gap: 15px;
  }

  .form-field {
    flex: 1 1 33%;
    display: flex;
    flex-direction: column;
    min-width: 200px;
  }

  .form-field.full-width {
    flex: 1 1 100%;
    margin-top: 10px;
  }

  label {
    font-weight: bold;
    margin-bottom: 5px;
    font-size: 14px;
  }

  input[type="text"],
  input[type="email"] {
    padding: 10px;
    font-size: 15px;
    border: 1px solid #ccc;
    border-radius: 4px;
    width: 100%;
    box-sizing: border-box;
  }

  .button-field {
    display: flex;
    justify-content: flex-end;
    margin-top: 15px;
  }

  input[type="submit"] {
    padding: 12px 30px;
    background-color: #3c8dbc;
    color: #fff;
    border: none;
    cursor: pointer;
    font-size: 16px;
    border-radius: 4px;
  }

  input[type="submit"]:disabled {
    background-color: #999;
    cursor: not-allowed;
  }

  .info-icon {
    display: inline-block;
    margin-left: 6px;
    width: 18px;
    height: 18px;
    background-color: #3c8dbc;
    color: white;
    border-radius: 50%;
    text-align: center;
    font-size: 13px;
    line-height: 18px;
    cursor: pointer;
    position: relative;
  }

  .tooltip {
    display: none;
    position: absolute;
    bottom: -70px;
    left: 0;
    z-index: 10;
    width: 250px;
    padding: 10px;
    background-color: #333;
    color: #fff;
    font-size: 13px;
    border-radius: 4px;
    box-shadow: 0 2px 6px rgba(0, 0, 0, 0.2);
  }

  .info-icon:hover .tooltip {
    display: block;
  }

  @media (max-width: 768px) {
    .form-row {
      flex-direction: column;
    }
    .form-field {
      flex: 1 1 100%;
    }
    .button-field {
      justify-content: center;
    }
  }
</style>


<p class="wp-block-paragraph"><strong>Copyright tekst &amp; afbeelding: <a href="https://devrijmetselaar.nl/">devrijmetselaar.nl</a></strong><br>Teksten zijn naar idee en inhoud van de auteur van devrijmetselaar.nl en op fouten gecontroleerd, gecorrigeerd en aangevuld met behulp van OpenAi. Afbeeldingen zijn naar idee van de auteur van devrijmetselaar.nl gemaakt met gebruikmaking van OpenAi/Dall-E</p>



<h2 class="wp-block-heading">Veelgestelde vragen</h2>



<details class="wp-block-details is-layout-flow wp-block-details-is-layout-flow"><summary>Wat is het hoofdthema van Montaignes essay over vaderlijke genegenheid?</summary>

<p class="wp-block-paragraph">Het essay onderzoekt de diepere betekenis van vaderschap, niet alleen in biologische zin maar ook als geestelijke schepping. Montaigne stelt vragen over de natuurlijkheid van ouderlijke liefde, of deze altijd wederkerig is, en waarschuwt voor vaders die hun kinderen als bezit behandelen of hun liefde misbruiken.</p>
</details>



<details class="wp-block-details is-layout-flow wp-block-details-is-layout-flow"><summary>Welk onderscheid maakt Montaigne tussen twee vormen van vaderschap?</summary>

<p class="wp-block-paragraph">Montaigne onderscheidt biologisch vaderschap (het verwekken van kinderen) van geestelijk vaderschap (het voortbrengen van werken zoals boeken, ideeën en kunstwerken). Hij stelt dat geestelijke vrucht geheel van de vader zelf afkomstig is, terwijl biologische kinderen het product van twee ouders zijn met hun eigen wil.</p>
</details>



<details class="wp-block-details is-layout-flow wp-block-details-is-layout-flow"><summary>Wat waarschuwt Montaigne vaders voor en welk voorbeeld gebruikt hij?</summary>

<p class="wp-block-paragraph">Montaigne waarschuwt voor vaders die hun kinderen als bezit behandelen, geld achterhouden uit angst voor verlies van controle, of liefde alleen tonen naar conveniëntie. Hij prijst Madame d&#039;Estissac als voorbeeld van evenwichtige ouderlijke liefde door haar toewijding bij de opvoeding van haar zoon.</p>
</details>


<p>Het bericht <a href="https://www.devrijmetselaar.nl/montaigne-genegenheid-vaders-kinderen-samenvatting/">Montaigne over vaderlijke genegenheid: samenvatting II,8</a> verscheen eerst op <a href="https://devrijmetselaar.nl">De Vrijmetselaar</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.devrijmetselaar.nl/montaigne-genegenheid-vaders-kinderen-samenvatting/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
