Montaignes eerbetoon: de sonnetten van La Boétie samengevat
Wat beweegt een denker om het werk van een ander centraal te stellen in zijn eigen geschriften? Michel de Montaigne deed precies dat toen hij negenentwintig sonnetten van zijn overleden vriend Estienne de La Boétie een plaats gaf in zijn Essays. Dit korte maar betekenisvolle essay vormt een monument voor vriendschap die de dood overstijgt, en nodigt ons uit om na te denken over de vraag: hoe eren wij degenen die ons het meest hebben gevormd? Waarom publiceerde Montaigne andermans werk? Het antwoord ligt in de uitzonderlijke band tussen twee zestiende-eeuwse denkers. Estienne de La Boétie, jurist, filosoof en dichter, stierf in 1563 op slechts tweeëndertigjarige leeftijd. Montaigne was diep getroffen door dit verlies en zou de rest van zijn leven schrijven over deze vriendschap die hij beschouwde als de meest volmaakte verbinding die tussen twee mensen kan bestaan. De negenentwintig sonnetten die hij in dit essay presenteert, zijn liefdesgedichten die La Boétie schreef, vermoedelijk voor een onbekende geliefde. Montaigne plaatst deze gedichten niet zomaar als literaire curiositeit. Hij beschouwt ze als een venster op de ziel van zijn vriend, een manier om La Boéties innerlijk leven te bewaren voor toekomstige generaties. In zijn inleiding maakt Montaigne duidelijk dat hij […]