Vrijmetselarij - Montaigne over de beloning van eer: samenvatting (II,7)
Michel de Montaigne – De Essays

Montaigne over de beloning van eer: samenvatting (II,7)

Wat is de hoogste beloning die een mens kan ontvangen voor buitengewone verdiensten? Geld? Macht? Of iets veel ongrijpbaarders, namelijk eer? In het zevende essay van zijn tweede boek buigt Michel de Montaigne zich over precies die vraag. Hij onderzoekt waarom eer als beloning zo bijzonder is, en waarom ze tegelijk zo kwetsbaar kan zijn. Wat vertelt dit eeuwenoude betoog ons vandaag, en waarom raakt het aan de kern van wat de vrijmetselarij onder deugd verstaat? Waar gaat dit essay eigenlijk over? In het korte maar kernachtige essay ‘Over de beloning van eer’ stelt Michel de Montaigne een eenvoudige these: de enige beloning die werkelijk past bij grote en uitzonderlijke daden is eer. Geen materiële rijkdom, geen landerijen, geen titels van macht. Het gaat Montaigne om de zuivere erkenning, de lof die een gemeenschap uitspreekt over iemand die zich boven het gewone heeft verheven. Hij trekt hiermee een scherpe lijn tussen beloningen die je kunt tellen en beloningen die je alleen kunt voelen. Montaigne begint zijn betoog met de observatie dat vorsten en heersers weinig anders te geven hebben dan materiële goederen. Ze kunnen land schenken, goud uitdelen, functies toewijzen. Maar zodra een daad werkelijk uitzonderlijk is, schieten die beloningen […]