Montaigne over Cicero: de kunst van het oprechte schrijven
Een brief is meer dan inkt op papier. Het is een spiegel van de ziel, een venster naar het innerlijk van de schrijver. In zijn vierendertigste essay uit het eerste boek, getiteld ‘Een overweging omtrent Cicero’, onderzoekt Michel de Montaigne wat brieven en geschriften werkelijk onthullen over hun auteur. Hij plaatst de beroemde Romeinse redenaar Marcus Tullius Cicero tegenover andere grote briefschrijvers en stelt fundamentele vragen over oprechtheid, ijdelheid en de ware waarde van het geschreven woord. De aanleiding: een persoonlijke gewoonte Montaigne opent dit essay met een bekentenis over zijn eigen schrijfgewoonten. Hij vertelt dat hij zelden brieven schrijft en dat hij degenen aan wie hij zou moeten schrijven, liever persoonlijk bezoekt. Het geschreven woord, zo erkent hij, is voor hem een noodzakelijk kwaad eerder dan een geliefde bezigheid. Toch dwingt deze zelfreflectie hem na te denken over wat brieven eigenlijk zijn en wat ze betekenen in het grotere geheel van menselijke communicatie. Vanuit deze persoonlijke invalshoek maakt Montaigne een sprong naar de klassieke oudheid. Hij bespreekt de briefcollecties van Cicero, de grote Romeinse staatsman, filosoof en redenaar die leefde van 106 tot 43 voor Christus. Deze brieven, bewaard gebleven door de eeuwen heen, bieden een unieke blik in […]